Πότε φτάσεμε εδώ;

 

Μετρήσαμε το χρόνο με τις λύπες,

τις χαρές και τις αγάπες μας.

Χρόνος μη πραγματικός

που δεν ακολουθεί εκείνον

που φέρνει τον ήλιο κάθε πρωί πάνω απ’ τα βουνά,

τα χελιδόνια και τις βροχές.

Στα χέρια ενός έρωτα ακουμπήσαμε

και μετρήσαμε τις νύχτες μ’ αναστεναγμούς

δίπλα σε σώματα αγαπημένα,

πλαγιάζοντας κάθε βράδυ με το ίδιο κορμί

- το δικό μας.

 

Ίδιοι πόθοι, ίδια όνειρα, ίδιος ήλιος

χτύποι ρολογιού σε χρόνο πραγματικό.

(Και κάθε πρωί όλα διαφορετικά.)

 

Μετρήσαμε ένα χτύπο του ρολογιού

και μετρήσαμε τη ζωή μας.