Το ποίημα του μήνα
Εάν επιθυμείτε να λαμβάνετε e-mail με τις νέες καταχωρήσεις, πατήστε εδώ
 Oκτώβριος 2017
Για γλέντια
              ο πλανήτης μας
                                 διόλου δεν έχει εξοπλιστεί.
Πρέπει
        ν' αδράξει
                    τη χαρά
                            απ' το μέλλον το απώτερο.
Σ' αυτή τη ζωή
                           δύσκολο δεν είναι να πεθάνεις.
Να φτιάξεις τη ζωή
                                 είναι πολύ δυσκολότερο.
 
Β. Μαγιακόφσκι, Για τον Γιεσένιν, μτφ. Κ. Αγγελάκη-Ρουκ
Σεπτέμβριος 2017

Του δικού μου του ανέμου φόβο είχα η μανία
μη χαλάσει όλα τ’ άνθη τα σωστά και τα ωραία,
και ο ήλιος ο δικός μου έκαιγε μεγάλη φλόγα,
και τ’ αγέρι το δικό μου έπαψε πνοή να έχει.

Άνθος όμως απ’ τα ωραία μήτε ένα δεν ευρέθη
όμορφο και γινωμένο πάνω σε κανένα δέντρο -
όλα ετούτα ‘δω τα άνθη έγιναν και μεγαλώσαν
άκαρπα, και ψευτισμένα, όμορφα μόνο στο μάτι.

Ο. Μπλέηκ, Άτιτλο, μτφ. Γ. Λειβαδάς.

Αύγουστος 2017
Σαν άνεμος μου τίναξε ο έρωτας τη σκέψη 
σαν άνεμος που σε βουνό βελανιδιές λυγάει. 
'Ηρθες, καλά που έκανες, που τόσο σε ζητούσα 
δρόσισες την ψυχούλα μου, που έκαιγε ο πόθος. 
Από το γάλα πιο λευκή 
απ' το νερό πιο δροσερή 
κι από το πέπλο το λεπτό, πιο απαλή. 
Από το ρόδο πιο αγνή 
απ' το χρυσάφι πιο ακριβή
κι από τη λύρα πιο γλυκιά, πιο μουσική.

Σαπφώ, Ατθίδα, μτφ. Ο. Ελύτης
Ιούλιος 2017
Ο άνθρωπος δεν πάει σε κανένα μέρος. Όλα έρχονται στον άνθρωπο, όπως το αύριο.

Αντόνιο Πόρτσια, Φωνές, μτφ. Β. Λαλιώτης
Ioύνιος 2017
Δε μ' έκανε ο Θεός, αλοίμονο, μήτε ήρωα, μήτε κιοτή· ανάμεσα στα δύο αυτά βολοδέρνει η ψυχή μου.

Ν. Καζαντζάκης, Ο φτωχούλης του Θεού.
Μάιος 2017
Ο γνήσια καλός δεν έχει επίγνωση της καλοσύνης του,
Και γι' αυτό είναι καλός.
Ο επιπόλαιος προσπαθεί να είναι καλός,
Και γι' αυτό δεν είναι καλός.

Ο γνήσια καλός δεν κάνει τίποτα,
Κι όμως τίποτα δεν εγκαταλείπει ατελείωτο.
Ο επιπόλαιος δε σταματά να κάνει,
Κι όμως πάντα πολλά μένουν να γίνουν.

Λάο Τσε, Τάο Τε Κινγκ, 38
Απρίλιος 2017
Κάθε Έλληνας που δεν παίρνει, ας είναι και μια φορά στη ζωή του, μια γενναία απόφαση, προδίνει τη ράτσα του.

Ν. Καζαντζάκης, Ο Χριστός ξανασταυρώνεται
Μάρτιος 2017
Κι η νύχτα αυτή θα περάσει

Τούτη η μοναξιά σε σεργιάνι
αβέβαιη σκιά απ' τα σύρματα του τραμ
στην υγρή άσφαλτο

Κοιτάζω τα κεφάλια των αμαξάδων
να ταλαντεύονται
μισοκοιμισμένα

Giuseppe Ungaretti, Ανία, μτφ Φ. Πιομπίνος.
Φεβρουάριος 2017
Δε θα μείνει στη νύχτα ούτ'ένα αστέρι.
Δε θα μείνει η νύχτα.
θα πεθάνω και μαζί μου όλο
τ' ανυπόφορο σύμπαν.
Θα σβήσω τις πυραμίδες, τα μετάλλια,
τις ηπείρους και τα πρόσωπα.
Θα σβήσω το θησαύρισμα του παρελθόντος.
Θα κάνω σκόνη την ιστορία, σκόνη τη σκόνη.
Κοιτάζω τώρα το στερνό ηλιοβασίλεμα.
Ακούω το στερνό πουλί.
Κληροδοτώ το τίποτα σε κανέναν.

Jorge Luis Borges, Ο Αυτόχειρας, μτφ. Α Χιόνης

Iανουάριος 2017
Η πλατιά μάθηση δεν είναι και γνώση, η ευφράδεια δεν είναι και σοφία. Γι αυτό και ο Σοφός τα ξεφορτώνεται αυτά. Εκείνο που όταν του αφαιρείς δεν λιγοστεύει, που όταν του προσθέτεις δεν αυγατίζει είναι ο θησαυρός του Σοφού.

Τσουάνγκ Τσου, σ. 216, μτφ. Μ. Σεφεριάδη
2016

2014

2013

2012

2011